Στο ζήτημα των μεταναστών, η στάση του κ. Καμίνη ήταν από την αρχή κατώτερη των περιστάσεων

Συνεχίζουν για 32η ημέρα οι μετανάστες εργάτες

Καμίνης όπως Σαρτζετάκης

Ημερομηνία δημοσίευσης: 25/02/2011

εφημερίδα "Η Αυγή"

Του Άγγελου Μανταδάκη

Σίγουρα όταν σου προκύπτουν ζητήματα όπως αυτό με την απεργία πείνας των μεταναστών, οι χειρισμοί δεν είναι εύκολοι. Αλλά όπως έχουμε ξαναπεί στην περίπτωση του Ελαιώνα, ο δήμαρχος είναι για να παίρνει αποφάσεις σαν αιρετός άρχοντας και όχι να αποποιείται τις ευθύνες του και να τα παραπέμπει όλα στους... νόμους και στο Σύνταγμα και στους άλλους.

Στο ζήτημα των μεταναστών, η στάση του κ. Καμίνη ήταν από την αρχή κατώτερη των περιστάσεων. Πολύ περισσότερο σήμερα που τα πράγματα έχουν οδηγηθεί σε οριακό σημείο και η απειλή μιας ανθρώπινης τραγωδίας είναι ορατή. Ο κ. Καμίνης για άλλη μια φορά λησμόνησε τον ρόλο του ως δημάρχου, που καλείται να πάρει θέση υπεύθυνη απέναντι στο πρόβλημα. Και το πρόβλημα δεν είναι η απεργία πείνας των 240 μεταναστών, αλλά ο τρόπος αντιμετώπισής τους από την πολιτεία. Το σχέδιο ψηφίσματος που πρότεινε στο Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης αλλά και η τοποθέτησή του αντανακλούν μια σκληρή και άτεγκτη συμπεριφορά που πετάει το μπαλάκι στους απεργούς πείνας και αρνείται οποιαδήποτε αναφορά στα δίκαια αιτήματά τους. Κυρίως επιχειρεί να απαλλάξει την κυβέρνηση από οποιαδήποτε ευθύνη και να περάσει έμμεσα πλην σαφώς την άποψη ότι δεν μπορεί η πολιτεία να εκβιάζεται.

Αλλά ποιος είναι αυτός που εκβιάζεται στην προκειμένη περίπτωση; Η κυβέρνηση ή οι άνθρωποι που υποχρεώνονται να είναι «παράνομοι» για να δουλεύουν χωρίς ένσημα και όταν ζητούν να γίνουν νόμιμοι τους ζητούν ένσημα;

Ο δήμαρχος τουλάχιστον θα μπορούσε να αξιοποιήσει το παράδειγμα του ψηφίσματος Μπουτάρη στη Θεσσαλονίκη, που άλλωστε υποστηρίζεται από πλειοψηφία ανάλογης σύνθεσης με αυτή της Αθήνας. Ούτε αυτό όμως έπραξε.

Όπως άλλοτε ο κύριος Χρήστος Σαρτζετάκης, έτσι και ο κύριος Γιώργος Καμίνης, αφήνει πίσω του τα προοδευτικά στοιχεία της προηγούμενης διαδρομής του και μας αποκαλύπτει ένα άλλο πρόσωπο: αυτό του συντηρητικού και σκληρού τυπολάτρη.

Μόνο που ο πρώτος χρειάστηκε γι' αυτό μερικά χρόνια από την εκλογή του στο αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, ενώ ο δεύτερος το κατόρθωσε μέσα σε λίγες εβδομάδες από την ανάληψη των δημαρχιακών του καθηκόντων.

Και καλά ο κ. Καμίνης. Σε ένα τόσο ευαίσθητο θέμα, η στάση ορισμένων δημοτικών συμβούλων που προέρχονται από τον χώρο της αριστεράς και μάλιστα με βαρύ όνομα, είναι αυτή που προκαλεί λύπη. Κρίμα!

Λαϊκός ξεσηκωμός σήμερα στην Αθήνα

Παλλαική πορεία πρός το Σύνταγμα. Συγκέντρωση στο Μουσείο στις 10.30.Λειτουργούν ΜΕΤΡΟ και ηλεκτρικός. 

LIVE μετάδοση από το STOPCARTEL TV.Τι απαιτούν οι πολίτες.

http://www.stopcartel.info/


http://www.livestream.com/stopcarteltvgr

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝE ΓΙΑ 29Η ΗΜΕΡΑ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΟΙ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ…

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΡΧΙΣΟΥΝ ΝΑ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΚΟΥΣΤΟΥΝ ΟΙ ΦΩΝΕΣ ΤΟΥΣ;;;ΕΧΕΙ ΑΝΑΛΟΓΙΣΤΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΘΑΝΑΤΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥ ΠΕΙΝΑΣ;;;

Την στήριξή τους στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας, που διανύουν την 29η μέρα απεργίας πείνας εξέφρασαν σήμερα σε συνέντευξη Τύπου στο κτήριο «Υπατία», πανεπιστημιακοί από σχολές όλης της χώρας.Οι πανεπιστημιακοί τόνισαν ότι η μαύρη ανασφάλιστη εργασία «είναι πρόβλημα όλων μας» και σημείωσαν πως ο «αγώνας των 300 μεταναστών εργατών αποτελεί παράδειγμα σε ευρύτερα κοινωνικά στρώματα για κοινωνικές εξεγέρσεις».

Οι απεργοί πείνας μοίρασαν ανακοίνωση, στην οποία, μεταξύ άλλων, τονίζεται ότι διεκδικούν «την αποσύνδεση των αδειών παραμονής από τα ένσημα, την επαναφορά σε καθεστώς νομιμότητας όλων όσοι έχασαν τις άδειές τους για αυτό το λόγο, τη δικαίωση όλων όσοι πήραν απόρριψη το 2005, αφού έγινε δεκτή η κατάθεση φακέλου και υποχρεώθηκαν να καταβάλουν χιλιάδες ευρώ ο καθένας, τη θέσπιση μίας μόνιμης και ανοιχτής διαδικασίας πλήρους νομιμοποίησης, που θα εξετάζει σε διαρκή βάση τα αιτήματα».

Στο θέμα αναφέρθηκε σήμερα και ο εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, Γ. Μιχελάκης, ο οποίος εξέφρασε την έντονη ανησυχία του για την τύχη των λαθρομεταναστών που συνεχίζουν να παραμένουν στο Μέγαρο Υπατία.

Παράλληλα επέκρινε την κυβέρνηση, που, όπως είπε, δεν έχει κανένα σχέδιο για το τι θα γίνει και εξέφρασε το φόβο για το ενδεχόμενο να υπάρξουν θύματα. «Ελπίζουμε οι όποιες εξελίξεις να μην χρησιμοποιηθούν ως πρόσχημα για κοινωνική αναταραχή», κατέληξε.

ΠΡΕΖΑ TV  - 22-2-2011

http://prezatv.blogspot.com/2011/02/29-300.html

Ο ρατσισμός σε αριθμούς

Ναι, βρίσκονται στο κοινωνικό περιθώριο. Ναι, υφίστανται κοινωνικό ρατσισμό. Ναι, είναι άνθρωποι με δύο πατρίδες. Και χωρίς δεύτερη σκέψη: «Ολοι οι πολίτες πρέπει να έχουν τα ίδια δικαιώματα, απ' όπου κι αν προέρχονται». Είναι το μήνυμα που στέλνουν στην ελληνική κοινωνία, για τους μετανάστες που ζουν εδώ, φοιτητές και φοιτήτριες απ' όλη τη χώρα.

Πρόσφατη έρευνα που διενήργησε το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας και το Κέντρο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΚΑΝΕΠ) της ΓΣΕΕ δείχνει ότι οι φοιτητές στην πλειονότητά τους έχουν θετική στάση απέναντι στους μετανάστες που ζουν στη χώρα μας και θα ήθελαν η κοινωνία να τους αποδέχεται και να τους φροντίζει ισότιμα, όπως και τους Ελληνες.

Η έρευνα ολοκληρώθηκε στις αρχές Ιανουαρίου και είχε στόχο να καταγράψει τη στάση της ελληνικής κοινωνίας απέναντι σε ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Το πρώτο σκέλος της έρευνας επιχειρεί να αναδείξει τις απόψεις μιας συγκεκριμένης κατηγορίας νέων, των φοιτητών, απέναντι στους μετανάστες που ζουν και εργάζονται στη χώρα μας.

Το δείγμα που κλήθηκε να απαντήσει σε συγκεκριμένες δηλώσεις ήταν 548 φοιτητές και φοιτήτριες που επελέγησαν τυχαία, από το Πανεπιστήμιο της Δυτικής Μακεδονίας, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και τα ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας και Θεσσαλονίκης.

Την έρευνα διεξήγαγαν οι καθηγητές Αργ. Κυρίδης, Αναστασία Αλευριάδου, Ιφιγένεια Βαμβακίδου, Ν. Φωτόπουλος και ο διευθυντής του ΚΑΝΕΠ της ΓΣΕΕ Χρ. Γούλας.

Το 50% των ερωτηθέντων θεωρεί πως οι μετανάστες πρέπει να έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους γηγενείς. Το 76,2% πιστεύει πως η κοινωνία πρέπει να φροντίζει όλα τα μέλη της, άσχετα με την καταγωγή τους. Το 79,7% αναγνωρίζει πως οι μετανάστες υφίστανται κοινωνικό ρατσισμό και το 68,4% πως βρίσκονται στο κοινωνικό περιθώριο. Το 74,9% διαφωνεί με την άποψη πως ένα κράτος δεν έχει καμία υποχρέωση απέναντι στους μετανάστες που ζουν σε αυτό.

Το 34,9% των φοιτητών διαφωνεί με την άποψη ότι οι μετανάστες ευθύνονται για την αύξηση της εγκληματικότητας, ενώ το 28,1% συμφωνεί. Ενα σημαντικό ποσοστό της τάξης του 36,9% έχει ουδέτερη στάση, αφού ούτε διαφωνεί ούτε συμφωνεί.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι το 49,1% των ερωτηθέντων διαφωνεί με την άποψη ότι οι ξένοι ευθύνονται για την ανεργία των ντόπιων και μόνο το 20,1% συμφωνεί.

Από την έρευνα προέκυψε ότι θετικότερη στάση απέναντι στους μετανάστες έχουν:

* Οι γυναίκες σε σχέση με τους άντρες.

* Οι φοιτητές κοινωνικών επιστημών.

* Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες που ο πατέρας τους είναι επιστήμονας, ελεύθερος επαγγελματίας ή αγρότης σε σχέση με αυτούς που ο πατέρας τους είναι εργάτης ή τεχνίτης.

* Οσο πιο αριστερά είναι ο φοιτητής τόσο αυξάνεται ο βαθμός ανοχής του απέναντι στους μετανάστες, με εξαίρεση αυτούς που τοποθετούνται στην άκρα αριστερά!

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2011

Της ΟΛΥΜΠΙΑΣ ΛΙΑΤΣΟΥ

Ελληνικά για αλλοδαπούς

Το θέατρο των αλλαγών συνεχίζει για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά τα μαθήματα ελληνικής γλώσσας για αλλοδαπούς που ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα.

Οι συμμετέχοντες έχουν την ευκαιρία να μάθουν ελληνικά και να γνωρίσουν την ελληνική τέχνη και τον ελληνικό πολιτισμό μέσα από το θέατρο, το χορό και το τραγούδι.

 

Στο πρόγραμμα συμμετέχουν αλλοδαποί από τις παρακάτω χώρες:

 

Αφγανιστάν, Αλβανία, Η. Βασίλειο, Αζερμπαϊτζάν, Γεωργία, Ιταλία, Πολωνία, Μπαγκλαντές, Ιράκ, Βουλγαρία, Λευκορωσία, Μολδαβία, Ουκρανία, Ρωσία, Γαλλία, Η.Π.Α., Αιθιοπία, Τσεχία, Κονγκό, Τουρκία, Αυστρία, Λίβανος, Αργεντινή, Σουδάν, Σρι Λάνκα, Αίγυπτος, Τυνησία, Περού, Πακιστάν, Ρουμανία, Μαρόκο, Ιράν, Βραζιλία, Μεξικό, Κούβα, Κορέα, Λιθουανία, Γκάμπια, Συρία, Νιγηρία, Φιλιππίνες, Ισπανία, Κίνα.

 

Διδάσκουν αφιλοκερδώς οι ηθοποιοί: Χιονία Χιωτέλη, Νίκος Ζιαζιάρης, Αθανασία Ζώη, Δημήτρης Κατσιμίρης, Ευστρατία Αραμπατζή, Κασιμάτη Ευαγγελία.

 

Το πρόγραμμα προσφέρεται εντελώς δωρεάν.

Η δεύτερη περίοδος ξεκινάει στις 12 Φεβρουαρίου και οι εγγραφές αρχίζουν την 1 Φεβρουαρίου.

Κάθε Σάβ. για αρχάριους και Κυρ. για προχωρημένους, 1-5 μ.μ.,

Θέατρο των αλλαγών, 3ης Σεπτεμβρίου 19Α, 2105246833
 

Πρώτα συμπεράσματα από την απεργία πείνας των 300 μεταναστών

Την ώρα που γράφουμε αυτές τις γραμμές η απεργία πείνας των μεταναστών έχει μπει στην τρίτη βδομάδα. Δεν είναι η στιγμή για να επιχειρήσουμε μια συνολική αποτίμηση, δεν έχουμε εξ άλλου και όλα τα δεδομένα. Έχουμε, ωστόσο, επαρκή στοιχεία για να εκτιμήσουμε τόσο τις κινήσεις του μπλοκ εξουσίας, όσο και για να αξιολογήσουμε τα ανακλαστικά, τις αντιλήψεις και γιατί όχι τις ιδεολογίες και την πολιτική στάση των ρευμάτων της αριστεράς με αφορμή τον αγώνα των ξένων εργατών, ανδρών και γυναικών. Θεωρούμε την εκκίνηση του αγώνα ως την αποφασιστική-οριακή στιγμή με την έννοια ότι εκείνη τη στιγμή κρίθηκαν πρωτογενώς τα σχέδια καταστολής και χειραγώγησης των πρώτων και δοκιμάσθηκαν τα ταξικά και πολιτικά ανακλαστικά των άλλων. Βλέπετε ένας αγώνας που διαθέτει ηθικά και ταξικά στοιχεία, που είναι εξοπλισμένος με αγωνιστικό φρόνημα και φροντίζει για τη μεγαλύτερη δυνατή κοινωνική αναφορά και απεύθυνση έχει την ικανότητα να αναχαιτίζει την επιθετικότητα των μεν και να «εκβιάζει» την αλληλεγγύη των δε.

Την ώρα που γράφουμε αυτές τις γραμμές πυκνώνουν οι εκδηλώσεις αλληλεγγύης των αγωνιζόμενων τμημάτων της κοινωνίας στην απεργία των μεταναστών, ενώ η κυβέρνηση αναζητά την όποια μερική πολιτική λύση για να αντεπεξέλθει και να διαχειρισθεί το πολιτικό συμβάν. Τίποτα δεν έχει κριθεί, το διακύβευμα εξ άλλου είναι μεγαλύτερο από τον αγώνα για τη νομιμοποίηση, για ίσα δικαιώματα Ελλήνων και ξένων εργατών. Στην πραγματικότητα κρίνεται -συμπλεκτικά μεταξύ και άλλων πολλών και «διαφορετικών» αγώνων που εξελίσσονται στο κοινωνικό αρχιπέλαγος- το δίλημμα: Αντίσταση ή υποταγή; Αλληλεγγύη ή κοινωνικός αυτοματισμός; Ενότητα των αγώνων ή όλοι εναντίον όλων. Η επίθεση του τόξου της συναίνεσης, του «μνημονιακού μπλοκ», στους απεργούς και στις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις που στάθηκαν αλληλέγγυες ήταν η αναμενόμενη, όπως αναμενόμενη ήταν η στοχοποίηση του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ- ενδεχομένως να μην ήταν σε τέτοιο βαθμό αναμενόμενη η ηθικοπολιτική έκπτωση του κυρίαρχου πολιτικού λόγου, ο ρατσισμός των επιχειρημάτων, η υποκρισία και η διαστρέβλωση των γεγονότων. Το επίσημο πολιτικό σύστημα και τα ελεγχόμενα μεγάλα ΜΜΕ χρησιμοποίησαν ως πολιτικά εργαλεία εμπέδωσης της κυριαρχίας και δυσφήμησης του αγώνα το «άσυλο» και την «υποκίνηση» των μεταναστών. Σε αυτά συντάχθηκαν όχι μόνο ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ. ΛΑΟΣ, Μπακογιάννη αλλά και η ΔΗΜ.ΑΡ. του Κουβέλη, οι κρατικοί διανοούμενοι, ακόμα και το ΚΚΕ τα χρησιμοποίησε για να πλήξει τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Συνασπισμό.

Η σωστή τοποθέτηση του ζητήματος

Το δικαίωμα των μεταναστών στη νομιμότητα και σε μια σκληρή μεν αλλά όχι αόρατη ζωή, δεν ήρθε άκαιρα στην επιφάνεια, όπως νομίζουν ορισμένοι, λες και υπάρχει κατάσταση εισερχομένων (στο κίνημα) με σειρά προτεραιότητας που κανονίζει και τη σειρά των κοινωνικών αγώνων. Η πιο εύλογη ερμηνεία για τη χρονική στιγμή που εκδηλώθηκε το κίνημα της απεργίας πείνας των μεταναστών, είναι ότι η αντίσταση ξεσπά εκεί όπου έχει συσσωρευτεί η μεγαλύτερη καταπίεση, όπως φάνηκε και από τις πρόσφατες μαζικές εξεγέρσεις, οι οποίες δεν έγιναν από τις ευρωπαϊκές εργατικές τάξεις αλλά από αγρότες, εργάτες και ανέργους της Βόρειας Αφρικής. Με το απλό αυτό σκεπτικό απαντάται και το υποβολιμιαίο ερώτημα που θέτουν οι συστημικές δυνάμεις: ποιος έφερε ή ποιος υποκίνησε τους απεργούς πείνας. Η απάντηση είναι μονολεκτική: τα προβλήματά τους.

Όσοι αριστεροί φαντάζονται, πίσω από την αυτονόητη, αυτόβουλη και αυτόνομη κίνηση των μεταναστών, πολιτικά σχέδια των αλληλέγγυων στον αγώνα τους σκέφτονται λανθασμένα και, κυρίως, πολύ υποτιμητικά για τους μετανάστες. Οι μετανάστες αποτελούν κομμάτι του αντιμνημονιακού αγώνα, γιατί όπως γράφτηκε εμπνευσμένα «Οι μετανάστες είναι η εργατική τάξη με άλλο δέρμα, άλλες συνήθειες και άλλη γλώσσα». Η παγκοσμιοποίηση των αγορών και του κεφαλαίου παγκοσμιοποιεί την εξαθλίωση εκατομμυρίων ανθρώπων μέσα στις χώρες του Τρίτου Κόσμου και οδηγεί ένα μέρος τους στην καρδιά της αναπτυγμένης Δύσης, για ν’ αποτελέσουν την πιο υποβαθμισμένη προσφορά εργασίας, τον αόρατο εφεδρικό στρατό, ο οποίος μερικά χρόνια πριν ήταν απαραίτητος αλλά σήμερα πρέπει να εμποδιστεί - με τα τείχη, τη Frontex, τα στρατόπεδα και τα σαπιοκάραβα που βυθίζονται - να εμφανιστεί δημόσια και να ζητήσει τα δικαιώματά του. Σε εποχή κρίσης και αυξανόμενης ανεργίας, ο έλεγχος των ροών εργασίας κινείται στην ίδια κατεύθυνση με τον “δημοσιονομικό έλεγχο”: περνάει σε φάση “σκλήρυνσης”.

Θύματα και στις δύο περιπτώσεις οι εργαζόμενοι, οι φορείς μιας εργασίας που γίνεται τόσο πιο επισφαλής και τόσο πιο εκμεταλλεύσιμη όσο περισσότερο γίνεται επίσης διαιρέσιμη, πολιτικά κατακερματισμένη, αδύναμη να αντιδράσει σε πολιτικό επίπεδο. Το “μεταναστευτικό” δεν είναι κάποιο μερικό ζήτημα, στη λεγόμενη ανθρωπιστική ατζέντα. Αντίθετα: η δίωξη του μετανάστη προαπαιτεί μετασχηματισμούς στο κράτος δικαίου που είναι βέβαιο ότι συντείνουν στην σταθερή του διολίσθηση προς τον αυταρχισμό και το «κράτος έκτακτης ανάγκης». Η σημερινή μοίρα των μεταναστών προετοιμάζει το νομικό έδαφος για το άμεσο μέλλον των “γηγενών”.

Τις τελευταίες μέρες εκδηλώνονται διάφορες αντιθέσεις προς την απεργία πείνας. Οι πιο «χαλαρές» έχουν να κάνουν με μια περίεργη δυστοκία να συζητηθεί το θέμα επειδή τρέχουν άλλες «σοβαρές» δουλειές, μαζί με διάφορες επιφυλάξεις για το ένα ή το άλλο που έγινε. Σε μια βολική ταύτιση λαθών, που πράγματι μπορεί να έγιναν, με λαθεμένες θέσεις αυτών που ασκούν κριτική: ότι το άσυλο π.χ. είναι μόνο για την ακαδημαϊκή κοινότητα. Άλλοι έχουν προχωρήσει παραπέρα. Έφεραν σε αντιπαράθεση «τα καθήκοντα της περιόδου», που αυτοί μόνο ως πολιτικά υποκείμενα μπορούν να καθορίζουν και όχι τα πλήρως καταπιεσμένα κοινωνικά στρώματα, με την απεργία πείνας: το κίνημα δεν πληρώνω σε αντιπαράθεση με την απεργία πείνας μεταναστών εργατών!!! Πρόκειται για τοποθετήσεις που δεν αντέχουν ούτε στη στοιχειώδη κριτική.

Το κόμμα μας

Ο Συνασπισμός είναι ένα μαζικό, με την έννοια της κοινωνικής σύνθεσης των μελών του, πολυτασικό, με την έννοια των ιδεολογικών ρευμάτων που συνυπάρχουν στο εσωτερικό του (πανόραμα των αντιλήψεων της ελληνικής αριστεράς), κοινοβουλευτικό, άρα ευεπίφορο στις πιέσεις του πολιτικού συστήματος, κόμμα της αριστεράς. Ο σημερινός Συνασπισμός επίσης είναι ένα κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς, στον βαθμό που τόσο η ταυτότητά του, όσο και η βασική του πολιτική κατεύθυνση διαμορφώθηκε κυρίαρχα (μέσα από πολλές και οριακές εσωκομματικές συγκρούσεις) την περίοδο ριζοσπαστικοποίησης μεγάλων τμημάτων της ευρωπαϊκής αριστεράς στο τέλος του εικοστού αιώνα και στις αρχές του νέου αιώνα. Η πραγματικότητα του Συνασπισμού εξηγεί αφενός την κοινωνική και κινηματική του διαθεσιμότητα, προειδοποιεί ταυτόχρονα για τις αντιφάσεις του, ιδιαίτερα κατά την όξυνση της αντιπαράθεσης και στην καμπή των πολιτικοκοινωνικών συσχετισμών.

Τα γεγονότα της πρώτης εβδομάδας της απεργίας πείνας έδειξαν ξεκάθαρα ότι από 

τη μεριά των κυρίαρχων θα δίνεται αναβαθμισμένη απάντηση ενάντια σε κάθε 

κοινωνική διεκδίκηση. Δουλειά της αριστεράς μέσα σε αυτό το πλαίσιο δεν μπορεί να είναι άλλη από την σταθερή και αταλάντευτη στήριξη των αγώνων, ανάδειξη των 

πραγματικών ζητημάτων και της ανάγκης συνολικής αντιπαράθεσης με την πιο σκληρά ταξική κυβέρνηση της μεταπολίτευσης. Τα γεγονότα της συγκεκριμένης εβδομάδας πρέπει να αποτελέσουν ένα καλό μάθημα για το πώς θα μπορέσουμε να οργανώσουμε καλύτερα τις δυνάμεις μας και να μην αφήνουμε να διαφαίνονται πισωγυρίσματα κάτω από το βάρος της επίθεσης που θα δεχόμαστε.

Το σχόλιο του Γρ. Τύπου, με την κριτική στους μετανάστες, με την επιλογή στην πράξη μιας θέσης ενδιάμεσης δύναμης μεταξύ μεταναστών και «πολιτείας» έδωσε την εντύπωση μιας στροφής στην πολιτική με Π κεφαλαίο που δε θέλει να της χαλάει τα σχέδια πολιτική με π μικρό, ιδιαίτερα όταν αυτή είναι οριακή. Είναι, από αυτήν την άποψη, ένα ακόμα περιστατικό (στο πρόσφατο παρελθόν υπήρξαν και άλλα ανάλογα, σε διαφορετικές περιστάσεις) που ιχνογραφεί την έξαρση των αντιφάσεών μας. Δεν ανατρέπουν την κατεύθυνση, που είναι η υπεράσπιση (και δια της συμμετοχής) των κοινωνικών αγώνων, αφήνουν όμως «σκιές» και δημιουργούν προβλήματα σε όσους με ενσώματο τρόπο συμμετέχουν στον συγκεκριμένο αγώνα.

Νάσος Ηλιόπουλος, Τάσος Κορωνάκης, Κώστας Μαρματάκης, Χριστόφορος Παπαδόπουλος, Ηλίας Χρονόπουλος

* εφημερ. "Η ΑΥΓΗ" Ημερ. δημοσίευσης: 13/02/2011

Άνθρωποι της Τέχνης στο πλευρό των μεταναστών

Ο κ. Καραμπέλης διέβλεψε «Επιδείνωση της κατάστασης των μεταναστών απεργών πείνας στο κτίριο Υπατία, το επόμενο διάστημα» και κάλεσε το υπουργείο Υγείας να λάβει μέτρα προκειμένου πάψει η απεργία πείνας, στην οποία βρίσκονται 22 ημέρες τώρα.Άνθρωποι της Τέχνης έδωσαν συνέντευξη Τύπου, στο κτίριο Υπατία, για να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας, ο γιατρός Θανάσης Καραμπέλης, μέλος της ομάδας των γιατρών, σημείωσε ότι οι περισσότεροι έχουν χάσει από 10 έως 12 κιλά και οι μύες τους έχουν υποστεί ατροφία, ένας εξ αυτών μεταφέρθηκε με καρδιολογικά προβλήματα στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» και περίπου άλλοι οκτώ, έχουν αποχωρήσει, λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας. Διευκρίνισε, πάντως, ότι ουδείς έχει προσβληθεί από τον ιό της γρίπης Η1Ν1.

Μεταξύ των ανθρώπων της Τέχνης, που βρέθηκαν στη συνέντευξη, ήταν οι ηθοποιοί Μαρία Κανελλοπούλου, Κάτια Γέρου, Στέλιος Μάινας, Ρήγας Αξελός, Κάτια Σπερελάκη, Τάσος Ράπτης, Νένα Μεντή, οι σκηνοθέτες Γιώργος Κόρρας και Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, ο σκιτσογράφος Βαγγέλης Χερουβίμ, ο τραγουδοποιός Στάθης Δρογώσης, ο συνθέτης Βασίλης Βασιλάτος και ο κινηματογραφιστής Χρήστος Βούπουρας.

Η Κάτια Γέρου απηύθυνε έκκληση «να βρεθεί επειγόντως λύση για να μη φθάσουν στον θάνατο οι μετανάστες απεργοί πείνας», υπογραμμίζοντας ταυτόχρονα την ανάγκη «να δημιουργηθούν υποδομές στις χώρες προέλευσής τους για να μην αναγκάζονται να ξεριζώνονται, λόγω της φτώχειας».

«Επικίνδυνες» χαρακτήρισε ο κ. Θεοδωρόπουλος τις δηλώσεις «περί βόμβας λοιμώξεων» του κτιρίου Υπατία από τον υπουργό Υγείας, Ανδρέα Λοβέρδο, και επισήμανε ότι «οι απεργοί πείνας με την αξιοπρέπεια και τη βροντερή σιωπή τους μας βοηθούν να σκεφτούμε για τον ρατσισμό και για το πώς ο φόβος οδηγεί στον φασισμό».

Η κ. Κανελλοπούλου, από την πλευρά της, υπογράμμισε ότι οι άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών στέκονται αλληλέγγυοι στον αγώνα των μεταναστών απεργών πείνας, όχι από φιλανθρωπία, «άλλωστε το δίκαιο και η ανάγκη δεν χρειάζονται καθοδήγηση και υποκινητές».

Για «τεράστιο κίνδυνο από τον καθημερινό φασισμό, που καλλιεργείται στις γειτονιές της Αθήνας» έκανε λόγο ο σκηνοθέτης Γ. Κόρρας, ενώ ο τραγουδοποιός Στ. Δρογώσης μίλησε για «μόλυνση, που μεταδίδουν τα τηλεοπτικά κανάλια με διακηρύξεις μίσους κατά των μεταναστών».