Οι ’Ελληνες…δέχονται όλους τους αδικημένους ξένους και όλους τους εξορισμένους από την πατρίδα των δι’ αιτίαν της Ελευθερίας». Ρήσεις του Ρήγα Βελεστινλή

επιμέλεια σελίδας: Πάνος Αϊβαλής, δημοσιογράφος, επι-κοινωνία // email: panosaivalis@gmail.gr

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ξενοφοβία
// το αίσθημα φόβου ή και αποστροφής προς τους ξένους: η - προκαλεί ρατσιστική συμπεριφορά. - ξενόφοβος, ξενοφοβικός Ελλ. λεξικό Γ. Μπαμπινιώτη

Ξενοφοβία (από το "ξένος" + "φόβος") είναι όταν ένας άνθρωπος είναι επιφυλακτικός ή αντιπαθεί κάτι ή κάποιον που δεν είναι δικό του, δηλ. δεν ανήκουν στην ίδια εθνικότητα, θρησκεία κ.α. Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

κιτρινισμένες λιθο-γραφίες... για τον άνθρωπο και τις αξίες που χάθηκαν στην εποχή μας...

~

..................................."Η συμφιλίωση των πολιτισμών περνά μέσα από την οικουμενικότητα της Παιδείας"

Μετάφραση - Translate

Ειδήσεις

Πέμπτη 12 Απριλίου 2012

Μονογραφία με τίτλο "ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΚΑΙ ΕΤΕΡΟΤΗΤΑ" της Ελένης Καρασαββίδου


Ελένη Καρασαββίδου
"λογοτεχνία και ετερότητα
- η περιπτωση του εθνοτικα αλλου / λογοτεχνικες καταγραφες
για την παλια και νεα πατριδα / μια παιδαγωγικη - διαπολιτισμικη προσεγγιση"
Εκδόσεις Ύφος


Η Ελένη Καρασαββίδου μας είναι ιδιαίτερα γνωστή για την κοινωνική και πολιτική της δράση καθώς και για την ποιητική της δημιουργία.
Όμως, εκτός από αυτά, χτίζει και δημιουργεί και ένα εξαίρετο επιστημονικό έργο.
Ο λόγος τώρα για την επιστημονική της μονογραφία, που έχει κυκλοφορήσει από τις Εκδόσεις Ύφος. Η μονογραφία αυτή έχει τίτλο "ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΚΑΙ ΕΤΕΡΟΤΗΤΑ - Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΟΤΙΚΑ ΑΛΛΟΥ / ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΕΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΠΑΤΡΙΔΑ / ΜΙΑ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ - ΔΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ".
Στα πλαίσια αυτής της μονογραφίας, η Ελένη μας εισάγει στον κόσμο της λογοτεχνίας που γράφεται από ή για πρόσφυγες ή μετανάστες και στην οπτική των ανθρώπων αυτών για την παλιά και τη νέα πατρίδα.
Σε πρώτη φάση, αιτιολογεί την σχετική έρευνα και δίνει τη σχέση της διαπολιτισμικότητας και της λογοτεχνίας. Ακολουθεί η μεθοδολογία της ανάλυσης, η ανάλυση των κειμένων, τα ευρήματα και τα συμπεράσματα.
Πρόκειται πραγματικά για μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα εργασία μέσα από την οποία μπορούμε να δούμε και να διαπιστώσουμε πως προσεγγίζεται το φαινόμενο της διαπολιτισμικότητας από τη λογοτεχνία. 
Πως αλλάζουν οι αφηγήσεις όταν αλλάζουν και τα πρόσωπα που αφηγούνται, ποια είναι η στάση παλαιότερων και νεώτερων γενιών και πως μέσα από όλα αυτά, η ίδια η λογοτεχνία μπορεί να παίξει τον δικό της ρόλο στην αφύπνιση συνειδήσεων και στην αποδοχή του εθνοτικά άλλου.
Ένα πολύ σημαντικό έργο, μια σοβαρότατη επιστημονική δουλειά. Όσο για την Ελένη μας, ας είναι πάντα καλά, πάντα δημιουργική και δραστήρια, πάντα ζωντανή και πνευματώδης.

*από το:
________________________________

Κυριακή 8 Απριλίου 2012

Συγκλονιστική θυσία από δύο Πακιστανούς


 
Ημερομηνία δημοσίευσης: 08/04/2012
Την ώρα που, παραμονές εκλογών, αποφάσισε η κυβέρνηση, με σπασμωδικό τρόπο, να σπεκουλάρει με το μεταναστευτικό, για ψηφοθηρικούς λόγους βεβαίως, σχεδιάζοντας επί χάρτου στρατόπεδα “φιλοξενίας” - συγκέντρωσης, κάνοντας θεαματικές επιχειρήσεις - σκούπα, καλλιεργώντας τον φόβο και την απέχθεια των Ελλήνων προς τους μετανάστες, ήρθε χθες η συγκλονιστική είδηση.
Δύο Πακιστανοί μετανάστες θυσιάστηκαν για να σώσουν δύο Έλληνες που εγκλωβίστηκαν στο αυτοκίνητό τους πάνω στις ράγες του τραίνου! Δεν πρόλαβαν όμως. Το τρένο παρέσυρε και τους τέσσερις...
Το τραγικό περιστατικό συνέβη την Παρασκευή, στις 12.30 το μεσημέρι, στο Κρυονέρι Αττικής. Το αυτοκίνητο, στο οποίο επέβαινε ζευγάρι ηλικιωμένων, ξέφυγε από την πορεία του, ανέβηκε στις ράγες και ακινητοποιήθηκε, την ώρα που ερχόταν η επιβατική αμαξοστοιχία "Ιντερσίτι" Θεσσαλονίκης - Αθηνών.
Τρεις Πακιστανοί που βρίσκονταν στο σημείο έτρεξαν να βοηθήσουν τους εγκλωβισμένους, αλλά δεν τα κατάφεραν... Οι δύο σκοτώθηκαν επιτόπου και ο τρίτος είναι σοβαρά τραυματισμένος. Οι Πακιστανοί ζούσαν 10 χρόνια στο Κρυονέρι, τους ήξεραν. Μετά από αυτό το τραγικό γεγονός, η συζήτηση για τους μετανάστες εκεί δεν θα είναι ποτέ η ίδια...
Η αυτοθυσία τους είναι ένα εξαιρετικό μάθημα - ράπισμα για όλους. Μπορεί να ήταν παράνομοι, μπορεί να μην είχαν νόμιμα χαρτιά -το πιο πιθανό-, έβγαλαν όμως ένα μόνιμο χαρτί και παντοτινό σ' αυτήν τη χώρα. Το χαρτί της αλληλεγγύης, της ανιδιοτελούς ανθρωπιάς, της γενναιότητας.

____________________________________

Δευτέρα 2 Απριλίου 2012

Εμπιστευτείτε τους μετανάστες – Όχι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης


Δημήτρης Μυταράς

Γράφει: o Δημήτρης Μυταράς*


Ένα πανευρωπαϊκό πρόβλημα: Σήμερα γίνεται συζήτηση για τη δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών. Το θέμα παραπέμπει σε φριχτές μνήμες του παρελθόντος. ΤοΝταχάου, το Άουσβιτς, ήταν στρατόπεδα συγκεντρώσεων, υποχρεωτικής εργασίας και τελικής εξόντωσης.


Σε όλες τις χώρες οι μετανάστες δημιουργούν προβλήματα κάτω από τη πίεση της επιβίωσης.
Πριν πολλά χρόνια , όταν ήμουν στο Παρίσι , ως υπότροφος του ελληνικού κράτους, υπήρχε και εκεί ανάλογο πρόβλημα, με Αλγερίνους μετανάστες. Ο Ντε Γκώλ το έλυσε νομιμοποιώντας τους, σαν Γάλλους υπήκοους. Για αρκετά χρόνια, υπήρχαν προβλήματα ανάμεσα στους δυο λαούς και στο Σηκουάνα βρίσκονταν πτώματα .
Οι Αλγερίνοι έκαναν τις χειρότερες δουλειές στη πόλη. Σκούπιζαν καθημερινά και τα φύλλα από τα πλατάνια που γέμιζαν το Παρίσι κάποια εποχή. Εγώ ο ίδιος προσπαθούσα να βρω δουλειά και έκανα οτιδήποτε, γιατί ήμουν το ίδιο παράνομος, αφού δεν είχα χρήματα να πληρώσω την κάρτα διαμονής στη Γαλλία.
Έχω, λοιπόν, εμπειρία από πρώτο χέρι η οποία δεν μου επιτρέπει να δεχτώ μια λύση«στρατοπέδων» . Θέτω υπ’ όψιν των ειδικών μια πρόταση για το δικό μας χώρο , που με απασχολεί εδώ και αρκετό διάστημα .
«Στην Ελλάδα υπάρχουν απέραντες εκτάσεις ανεκμετάλλευτες! Στο Θεσσαλικό κάμπο, σε μεγάλες περιοχές γης που ανήκουν στα μοναστήρια όλης της Ελλάδας , στη Θράκη και όχι μόνο, εκτάσεις απέραντες , πλούτος ανεκμετάλλευτος, έρχονται σε πλήρη αντίθεση με την υπόλοιπη Ευρώπη. Στην Ιταλία δεν υπάρχει ούτε πιθαμή γης ανεκμετάλλευτη. Στην Ελβετία, μια χώρα με ελάχιστη γη, οι Ελβετοί έχουν μεταλλάξει τους βράχους της χώρας σε κήπους με παραγωγή αγαθών.

Θα μπορούσαμε, λοιπόν, εμείς οι Έλληνες να προτείνουμε σε όλους τους μετανάστες αλλά και λαθρομετανάστες, αν θέλουν, να εργαστούν για την αξιοποίηση των ανεκμετάλλευτων περιοχών μας , προσφέροντας τους μισθό και με τη βοήθεια γεωπόνων να καλλιεργηθούν βιολογικά προϊόντα , επιλεγμένα είδη φρούτων , λάδι και, βέβαια, πολλά άλλα που θα πρότειναν οι ειδικοί και να προβληθεί μ’ αυτό τον τρόπο και η μεσογειακή διατροφή στο εξωτερικό.

Να πάψουμε να εισάγουμε λεμόνια, πορτοκάλια, αυγά, κρέατα και να αποκτήσουμε αυτάρκεια , όπως απέδειξε τελευταία η επανάσταση της πατάτας.

Ακούμε πολύ συχνά για πράσινη ανάπτυξη. Όμως, την ακούμε μόνο σε προεκλογικούς και επικοινωνιακούς λόγους. Επί τέλους, ας ξεκινήσει αυτή η περίφημη ανάπτυξη που την ακούμε καθημερινά και δεν την βλέπουμε ποτέ.

Βέβαια χρειάζεται οργάνωση, πράγμα που δεν το συνηθίζουμε οι Έλληνες.
Θα χρειαστούν χρήματα για να οργανωθούν αξιοπρεπώς οι άνθρωποι που θα εργαστούν. Να αμείβονται ικανοποιητικά και το ίδιο να ισχύει και για όσους Έλληνες επιθυμούν να εργαστούν όπως και οι μετανάστες.
Ας επιλεγούν κατ’ αρχήν οι περιοχές οι οποίες είναι κατάλληλες και οι οποίες πρέπει να καλύπτουν τις ανάγκες των εργαζομένων. Χωριά και πόλεις κοντινές, νησιά με μαγαζιά που τώρα κλείνουν, οι κάτοικοι να μπορούν να αποκτήσουν εισόδημα από τη διαμονή Ελλήνων και μεταναστών.

Η ρευστότητα χρήματος θα βοηθήσει αυτές τις μικρές κοινωνίες, εννοείται, το τονίζουμε και πάλι , ότι η ανάπτυξη για να αποδώσει , χρειάζεται χρήματα. Η Ευρώπη θα υποστηρίξει σίγουρα τέτοιου είδους προγράμματα.

Καλλιέργειες σαλιγκαριών, ιχθυοκαλλιέργειες , θα καλύψουν τις αγορές της Ευρώπης και ό,τι άλλο θεωρηθεί εκμεταλλεύσιμο

Πολλοί άνεργοι , νέοι της Ελλάδας, θα βρουν πιθανά διέξοδο, χρειάζεται κέφι, λογική και μελέτη προγραμμάτων.

Καταργείστε τους μεσάζοντες και με τη βοήθεια του κράτους πολεμείστε την ανεργία και την λαθρομετανάστευση.
Επαναλαμβάνω: Χρησιμοποιείστε τους μετανάστες για την ανάπτυξη του τόπου μας,
Οι πανέξυπνοι εγκέφαλοι του υπουργείου Οικονομικών, που εφευρίσκουν καθημερινά φόρους εις βάρος των ταλαιπωρημένων Ελλήνων, ας ασχοληθούν με μια οργανωμένη ανάπτυξη, με την αφομοίωση των μεταναστών, η ρευστότητα θα ενισχυθεί.
Και μη ξεχνάτε ότι μετανάστες ήταν στην Αμερική , τεράστιος αριθμός Ελλήνων που συνήθως έπλεναν πιάτα στα εστιατόρια , όπως ο πατέρας μου, και έχω ξαδέλφη Ινδιάνα Κινέζα , φίλους Αλγερινής καταγωγής. Επίσης η Αμερική στηρίζει το μεγαλείο της στους μετανάστες και τόλμησε να έχει και πρόεδρο έγχρωμο.
ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ ! Εάν οι μετανάστες μεταφερθούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης θα πρέπει το ελληνικό κράτος να τους τρέφει και να δημιουργήσει συνθήκες διαβίωσης ανθρώπινες, να φυλάσσονται με ιατρική περίθαλψη, ένα είδος ευρύχωρων φυλακών.

Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης θα χειροτερέψουν πολύ τα προβλήματα.

ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΕΙΤΕ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, κάντε τους Έλληνες, δώστε τους ελληνική Παιδεία ο καλύτερος μαθητής μου στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών ήταν Αλβανός , ο Τριτάν.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ

Χρήματα πρέπει να βρεθούν, διαφορετικά είμαστε χαμένοι . Το κέρδος θα είναι φανερό μετά από ένα χρόνο το πολύ και ολοένα θα αυξάνεται. Ας επενδύσουν οι Έλληνες, οι Ευρωπαίοι και Τράπεζες, σε σίγουρες αξίες και όχι σε αμφίβολα ομόλογα.


_______________________________________

Παρασκευή 23 Μαρτίου 2012

21 Μαρτίου: Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού.



Όταν γεννιέμαι, είμαι μαύρος
Όταν μεγαλώσω, είμαι μαύρος
Όταν κάθομαι στον ήλιο, είμαι μαύρος
Όταν φοβάμαι, είμαι μαύρος
Όταν αρρωσταίνω, είμαι μαύρος
Κι όταν πεθαίνω, ακόμα είμαι μαύρος
Κι εσύ λευκέ άνθρωπε
Όταν γεννιέσαι, είσαι ροζ
Όταν μεγαλώνεις, γίνεσαι λευκός
Όταν κάθεσαι στον ήλιο, γίνεσαι κόκκινος
Όταν κρυώνεις, γίνεσαι μπλε
Όταν φοβάσαι, γίνεσαι κίτρινος
Όταν αρρωσταίνεις, γίνεσαι πράσινος
Κι όταν πεθαίνεις, γίνεσαι γκρι
Και αποκαλείς εμένα έγχρωμο;

Ποίημα που προτάθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη ως το καλύτερο ποίημα του 2006, γραμμένο από ένα παιδί από την Αφρική.
Η Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων καθιερώθηκε το 1966 από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών σε ανάμνηση ενός τραγικού γεγονότος, που συγκλόνισε την παγκόσμια κοινή γνώμη.
Στις 21 Μαρτίου 1960 η αστυνομία Νοτίου Αφρικής πυροβόλησε εν ψυχρώ και αδιακρίτως φοιτητές στην πόλη Σάρπβιλ, κατά τη διάρκεια ειρηνικής διαδήλωσής τους κατά των νόμων του Απαρτχάιντ. Εκείνη την ημέρα έχασαν τη ζωή τους 70 νέοι.

21 Μαρτίου: Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού.



*το  είδαμε στην σελίδα του  συγγραφέα Κώστα Αρκουδέα μας άρεσε και το μεταφέρουμε...
http://www.facebook.com/photo.php?fbid=344493478934477&set=a.176351262415367.44785.100001214849188&type=1&theater

Τρίτη 28 Φεβρουαρίου 2012

Περιμένοντας στην ουρά όλη νύχτα για να καταθέσουν αίτημα ασύλου

Ζώτου Έλλη
Ημερομηνία δημοσίευσης: 26/02/2012- εφημ. Η ΑΥΓΗ*

    "Έχεις ξαναπάει στο Αλλοδαπών;" με ρωτούσε συνάδελφος πριν από μήνες που προσπαθούσε να μου εξηγήσει πώς ακριβώς θα φτάσω. Μόνο όταν πήγα κατάλαβα τι εννοούσε. Η είσοδος για όσους προσπαθούν να καταθέσουν αίτημα ασύλου δεν είναι φυσικά η κεντρική της Πέτρου Ράλλη αλλά βρίσκεται στην οδό Σαλαμινίας, ένα δρομάκι που για να φτάσεις στρίβεις σε ένα δρόμο χωρίς πεζοδρόμια ή φώτα που κάθε λίγο και λιγάκι νταλίκες και φορτηγά ξεφυτρώνουν μπροστά σου ή διασταυρώνονται, χωρίς να έχεις καμία εναλλακτική, ούτε σε φράχτη δεν μπορείς να ανεβείς, απλά παρακαλάς να σε έχει προσέξει ο οδηγός!

    Κάπως έτσι, για άλλη μια νύχτα την προηγούμενη Παρασκευή 60 πρόσφυγες στήθηκαν στην ουρά της οδού Σαλαμινίας, ελπίζοντας πως θα είναι ανάμεσα στους 20 "τυχερούς" που θα καταφέρουν να καταθέσουν αίτημα. Η ώρα είναι 11 το βράδυ και ήδη το κρύο δεν σου επιτρέπει να σταθείς ακίνητος πάνω από 5 λεπτά. Αυτοί όμως θα πρέπει να διανυκτερεύσουν εκεί καθώς γύρω στις 5 το πρωί θα βγει κλιμάκιο αστυνομικών από το κτήριο της Διεύθυνσης Αλλοδαπών και θα διαλέξει τους 20 που θα τους επιτραπεί να μπουν μέσα στο κτήριο και να καταθέσουν την αίτηση ασύλου. Είκοσι μόνο αιτήματα κάθε Σάββατο παραλαμβάνει η Διεύθυνση Αλλοδαπών, όπως καταγγέλλεται από ΜΚΟ και αντιρατσιστικές οργανώσεις, ανάμεσα στις οποίες και η Διεθνής Αμνηστία σε πρόσφατη ανακοίνωσή της. Τις καθημερινές δέχεται μόνο αιτήματα από ευάλωτες κατηγορίες όπως ανήλικοι ή έγκυες.
    Και όμως τον δρόμο αυτό βαδίζουν εκατοντάδες άνθρωποι με όπλο την ελπίδα να μπορέσουν να καταθέσουν αίτημα ασύλου και ίσως και να το πάρουν.
    "Πριν από 2 μήνες στην ουρά μπορούσες να δεις μέχρι και 150 άτομα. Τον τελευταίο καιρό έχουν μειωθεί, αλλά και πάλι μόνο 20 θα φτάσουν στην πόρτα και δεν είναι σίγουρο ότι θα είναι οι 20 πρώτοι στην ουρά, κάποιες φορές διαλέγουν. Προφανώς για να μην αυξηθεί ο αριθμός των εκκρεμουσών υποθέσεων όπως είχε γίνει πριν, μειώνουν συνεχώς τον αριθμό των αιτήσεων που δέχονται." διηγείται στην Κ.Α. δικηγόρος που βρέθηκε την προηγούμενη Παρασκευή στην ολονύχτια παράσταση και συμπαράσταση διαμαρτυρίας έξω από τη Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής που οργάνωσαν η Ομάδα Δικηγόρων για τα Δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών, σε συνεργασία με τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις Αίτημα, Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, το Οικουμενικό Πρόγραμμα Προσφύγων, η Διεθνής Αμνηστία και άλλες ακόμα συλλογικότητες και οργανώσεις.
    Υπό αυξημένη αστυνομική παρουσία, μια και ερχομός των οργανώσεων κινητοποίησε τις αρχές, συλλογικότητες και οι οργανώσεις μοίρασαν στους πρόσφυγες κείμενο που σε πέντε γλώσσες δήλωνε την συμπαράστασή τους στην προσπάθειά τους να ασκήσουν το νόμιμο αυτό δικαίωμά τους και κατήγγειλε ότι οι αρχές παραβιάζουν τον νόμο καθιστώντας την άσκησή του δικαιώματος αυτού αδύνατη.
    Στο σημείο αυτό πρέπει να σημειωθεί πως έχει περάσει ένας ολόκληρος χρόνος από τη θέσπιση νέων κανόνων και διαδικασιών για τη χορήγηση ασύλου και άλλων μορφών διεθνούς προστασίας, καμία από τις υπηρεσίες που προβλέπει ο σχετικός νόμος (3907/2011) δεν έχει λειτουργήσει, παρά τις αυξημένες ανάγκες και τα σοβαρά προβλήματα, όπως επισημαίνουν σε πρόσφατες εκθέσεις τους ο Συνήγορος του Πολίτη και η Διεθνής Αμνηστία. Οι υπηρεσίες αυτές δεν έχουν στελεχωθεί ακόμα και το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη επικαλείται τους περιορισμούς που έχει επιβάλλει το Μνημόνιο.
    Ανάμεσα στους αλληλέγγυους, ξεχωρίζουν δύο νεαροί από τη Νιγηρία και την Ακτή Ελεφαντοστού, ο 18χρονος Τσ. και ο 19χρονος Αλ., έχουν πάρει και οι δύο την ροζ κάρτα και ήλθαν για να συμπαρασταθούν σε αυτούς που ακόμα περιμένουν. Οι ιστορίες τους σαν ταινία, ο 18χρονος έμεινε 48 ώρες στην ουρά για να μπορέσει να καταθέσει αίτηση ασύλου, ο 19χρονος, αφήνοντας πίσω στην πατρίδα τον δίδυμο αδελφό του και τα 11 αδέλφια του κατάφερε διασχίζοντας σχεδόν τη μισή Αφρική να φτάσει στην Ελλάδα, όπου αρρώστησε σοβαρά. Στο ελληνικό όμως νοσοκομείο, μια κοινωνική λειτουργός τον πρόσεξε και τον έφερε σε επαφή με το Δίκτυο Δικαιωμάτων του Παιδιού. Τώρα μαθαίνει μοντάζ και λέει πως στάθηκε τυχερός. "Το μέλλον θα είναι καλύτερο" με διαβεβαιώνει ο 18χρονος Τσ. "Είμαι σίγουρος!, προσθέτει.

    _________________________________

    Τετάρτη 28 Δεκεμβρίου 2011

    Μια Κυψέλη γνώσης για τους µετανάστες

    Πριν από δύο χρόνια ο Μένης Κουµανταρέας, κάτοικος Κυψέλης, στάθηκε µπροστά στη ∆ηµοτική Αγορά στη Φωκίωνος Νέγρη, είδε µια Αφρικάνα που κρατώντας το µωρό της αγκαλιά µάθαινε το ελληνικό αλφάβητο, και έγραψε ένα άρθρο περί ανθρωπισµού και ισότητας. Από τότε συχνά περνά και στέκεται λίγο µπροστά στην τάξη ελληνικών που έχει εγκατασταθεί ακριβώς επάνω στη Φωκίωνος, και κάθε βράδυ φαίνεται φωτισµένη, όπως φαινόταν παλιότερα η βιτρίνα του µαγαζιού.



    Στην Κυψέλη υπήρξαµε τυχεροί µε το πείραµα αυτό, του Ανοιχτού Σχολείου. Η έννοια της κοινωνικής αλληλεγγύης είναι πολύ παρηγορητική σε περιόδους κρίσης και φτώχειας, αλλά δεν υλοποιείται εύκολα. Πώς να βοηθήσεις τον άλλον χωρίς να τον ταπεινώσεις; Χωρίς να αποκτήσεις εξουσία επάνω του; Χωρίς να θέλεις να τον προσηλυτίσεις στη θρησκεία σου, πράγµα για το οποίο είναι ύποπτες όλες οι Εκκλησίες; Τι κερδίζεις εσύ δίνοντας, τι χάνει εκείνος παίρνοντας; Στην πράξη όλα αυτά τα ερωτήµατα δεν βρίσκουν εύκολες απαντήσεις. Γι’ αυτό υπάρχουν άνθρωποι που προτιµούν να πεινάσουν παρά να καταφύγουν σε ανθρωπιστικές προσφορές, κι αυτό σε χώρες µε πολύ οργανωµένη κοινωνική αλληλεγγύη, όχι εδώ που ποτέ δεν θεσµοποιήθηκε αρκετά. 



    Για να ξαναγυρίσουµε στη ∆ηµοτική Αγορά και στο πείραµά της, πρέπει να πω ότι ο χώρος παίζει καθοριστικό ρόλο. Η Φωκίωνος Νέγρη είναι το καµάρι της περιοχής, ένα ρέµα που δεν µπαζώθηκε, ένας φαρδύς πεζόδροµος που παραµένει γεµάτος ζωντάνια, καφενεία και µαγαζιά, δέντρα και παγκάκια, κόσµο κάθε ηλικίας που κάνει βόλτα. Αληθινή αρτηρία της συνοικίας, η οποία εδώ και τέσσερα χρόνια διαθέτει µια πρόταση ένταξης και αντιµετώπισης των µεταναστών: το Ανοιχτό Σχολείο της Αγοράς. Μια οµάδα εθελοντών που διοργανώνουν δωρεάν µαθήµατα ελληνικής γλώσσας για αρχάριους και προχωρηµένους και δέχονται διαρκώς προτάσεις συµµετοχής, είτε για διδασκαλία είτε για µαθητεία. Το Σχολείο ξεκίνησε πριν από πέντε χρόνια, µε λίγα τµήµατα στην αρχή, και λειτουργεί µε δεκαπέντε έως είκοσι τµήµατα εδώ και τρία χρόνια. Οι δάσκαλοι είναι εθελοντές, κάτοικοι της περιοχής, εκπαιδευτικοί, φιλόλογοι, φοιτητές και φοιτήτριες, δηµοσιογράφοι, οι οποίοι µάλιστα έχουν αρκετά διαφορετικές µεταξύ τους πολιτικές απόψεις. Αλλά η δράση ξεπερνά τις διαφορές. Καλύπτουν µόνοι τους τα έξοδα του Σχολείου και όλες τις υπόλοιπες ανάγκες, καθαριότητα, βάψιµο κ.λπ. 
    Εχουν περάσει πάνω από 500 µετανάστες από τα θρανία του, και πολύ περισσότεροι έµαθαν το ελληνικό αλφάβητο σε ειδικά ταχύρρυθµα µαθήµατα αποκρυπτογράφησης του ελληνικού αλφαβήτου που δηµιουργήθηκαν τα πρώτα χρόνια. Πέρα από τη γλώσσα στους µετανάστες, διδάσκει και στους ντόπιους έναν άλλον τρόπο αντιµετώπισης των µεταναστών και των προβληµάτων ένταξης που αντιµετωπίζουν. Η θέση του Σχολείου πάνω στον κεντρικό πεζόδροµο, το πόσο εύκολα είναι προσβάσιµο, το κάνει µια πολιτική πρόταση και διέξοδο για τους καταπιεσµένους από τον ρατσισµό ντόπιους και ξένους. Εκτός από µαθήµατα, διοργάνωσε βόλτες γνωριµίας της πόλης, επίσκεψη στην Ακρόπολη, στο Αρχαιολογικό Μουσείο, στον Εθνικό Κήπο, στο Πεδίον του Αρεως και στο θέατρο. 



    Ενα σχολείο λύνει µε τον ίδιο του τον χαρακτήρα τα πρακτικά προβλήµατα της κοινωνικής αλληλεγγύης. ∆εν υπάρχει κίνδυνος να νιώσει ταπεινωµένος κανείς, διότι ο ρόλος του δασκάλου είναι δεδοµένος. Κι αφού ο στόχος είναι συγκεκριµένος και µακρόπνοος, δηµιουργεί θεσµό από µόνος του. Οι µαθητές-µετανάστες δεν µαθαίνουν µόνο, προσφέρουν τη δική τους κουλτούρα σε έναν χώρο που τους αντιµετωπίζει µε αξιοπρέπεια. Στα πέντε αυτά χρόνια εκατοντάδες µετανάστες προσέγγισαν την ελληνική γλώσσα, γραπτή και προφορική, και δεκάδες Ελληνες έµαθαν να εκτιµούν την παρουσία ανθρώπων από διαφορετικούς πολιτισµούς, καθώς και τη δυνατότητα να συνυπάρχουν έστω και σε γειτονιά τόσο πυκνοχτισµένη, όπως η Κυψέλη. Η κλίµακα του πειράµατος είναι µικρή, αλλά ενδεικτική τού αν µπορούν πρακτικά οι πολίτες να βρουν τρόπους να ξεπεράσουν ακόµη και τον δηµόσιο λόγο, ο οποίος είναι πολύ πιο εγκλωβισµένος σε στερεότυπα, να δηµιουργήσουν έργο µε το οποίο συµφωνούν οι πολιτικές και ανθρωπιστικές αντιλήψεις τους. 




    _____________

    Η κυρία Αννα Δαμιανίδη είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας.
    ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ εφημ. ΤΟ ΒΗΜΑ
    http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=435388&h1=true