Οι ’Ελληνες…δέχονται όλους τους αδικημένους ξένους και όλους τους εξορισμένους από την πατρίδα των δι’ αιτίαν της Ελευθερίας». Ρήσεις του Ρήγα Βελεστινλή

επιμέλεια σελίδας: Πάνος Αϊβαλής, δημοσιογράφος, επι-κοινωνία // email: panosaivalis@gmail.gr

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ξενοφοβία
// το αίσθημα φόβου ή και αποστροφής προς τους ξένους: η - προκαλεί ρατσιστική συμπεριφορά. - ξενόφοβος, ξενοφοβικός Ελλ. λεξικό Γ. Μπαμπινιώτη

Ξενοφοβία (από το "ξένος" + "φόβος") είναι όταν ένας άνθρωπος είναι επιφυλακτικός ή αντιπαθεί κάτι ή κάποιον που δεν είναι δικό του, δηλ. δεν ανήκουν στην ίδια εθνικότητα, θρησκεία κ.α. Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

κιτρινισμένες λιθο-γραφίες... για τον άνθρωπο και τις αξίες που χάθηκαν στην εποχή μας...

~

..................................."Η συμφιλίωση των πολιτισμών περνά μέσα από την οικουμενικότητα της Παιδείας"

Μετάφραση - Translate

Ειδήσεις

Τρίτη 25 Ιουνίου 2013

Γρεβενά : 20χρονος προτίμησε το θάνατο από την απέλαση

ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Αυτοκτόνησε μέσα στις τουαλέτες του αστυνομικού τμήματος
Τραγική κατάληξη είχε για έναν 20χρονο από την Ακτή Ελεφαντοστού, η αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής στη χώρα μας. Ο νεαρός που κρατούνταν στις φυλακές Γρεβενών, καθώς είχε συλληφθεί επειδή βρισκόταν παράνομα στην Ελλάδα, μεταφέρθηκε στο Αστυνομικό Τμήμα Γρεβενών, προκειμένου μέσω προγράμματος επαναπροώθησης να επιστρέψει στη χώρα του. Από ότι φαίνεται όμως ο 20χρονος προτίμησε το θάνατο από την απέλαση και την επιστροφή στην πατρίδα του. 
Έτσι χθες το πρωί ζήτησε να πάει στην τουαλέτα, όπου αφού έσκισε τη φόρμα του σε λωρίδες, δημιούργησε ένα αυτοσχέδιο «σκοινί». Στη συνέχεια ανέβηκε στον νιπτήρα, έδεσε το «σκοινί» σε σωλήνες καλοριφέρ στην οροφή και κρεμάστηκε δίνοντας τέλος στη ζωή του.

Δευτέρα 10 Ιουνίου 2013

Οταν η μισαλλοδοξία φτάνει ακόμα και στα νηπιαγωγεία

Η ιστορία μιας μητέρας, που πηγαίνοντας το παιδάκι της στον σταθμό, την περικύκλωσαν χρυσαυγίτες, λέγοντάς της ότι μεταφέρουν παράπονα άλλων γονιών και νηπιαγωγών διότι το παιδί της είναι άλλου θρησκεύματος και δεν του επιτρέπεται να μιλάει για τον Χριστό
→«Θεωρούμε αυτονόητο ότι δεν πρέπει να δίνονται τα στοιχεία του παιδιού σε κανέναν. Θα διερευνηθεί η συγκεκριμένη υπόθεση για να αποδοθούν τυχόν ευθύνες» τονίζει το υπουργείο Εσωτερικών
→Κάποιοι γονείς φοβήθηκαν μετά το περιστατικό και σταμάτησαν να στέλνουν τα παιδιά τους στον σταθμό επειδή ανήκουν σε άλλο θρήσκευμα


Των Αφροδίτης Τζιαντζή, Αντας Ψαρρά



Την ώρα που τα κόμματα παζαρεύουν τη «δόση» του αντιρατσιστικού, την ώρα που ένας ανώνυμος εγκληματίας αντιμετωπίζεται από τα ΜΜΕ και την κοινή γνώμη με βάση την εθνικότητα, το χρώμα ή το θρήσκευμα και κυρίως την ώρα που ναζιστικές συμμορίες οργώνουν με «όψιμους» συνοδοιπόρους τους δρόμους και τα στενά για να κακοποιήσουν μετανάστες ή αλλόθρησκους ή διαφορετικούς, η απειλητική σκιά του μίσους φτάνει ακόμα και στα νηπιαγωγεία.
Αν σε κάποιους αυτό φαντάζει υπερβολικό, διαβάστε τι ακριβώς συνέβη σε έναν δημοτικό παιδικό σταθμό του νομού Θεσσαλονίκης.
Τον Οκτώβριο οι γονείς ενημερώθηκαν από τη διεύθυνση ότι η Χρυσή Αυγή ζήτησε τα στοιχεία των παιδιών. Συγκεκριμένοι γονείς αντέδρασαν με επιστολή τους που υπογράμμιζε ότι δεν έχει δικαίωμα να δημοσιοποιήσει τα προσωπικά δεδομένα των παιδιών ούτε η διεύθυνση ούτε κανένας.
Το θέμα… ξεχάστηκε μέχρι που μια μέρα μια μητέρα (τα στοιχεία της είναι στη διάθεση της «Εφ.Συν.») συζητούσε με εκπαιδευτικό στον χώρο του παιδικού σταθμού για την απαγόρευση του τραγουδιού «για τον Κεμάλ», του Μάνου Χατζιδάκι. Ακριβώς πίσω στεκόταν και άκουγε ένας γονιός γνωστός για τις προτιμήσεις του στο μόρφωμα της Χ.Α.
Την άλλη ημέρα το πρωί η συγκεκριμένη μητέρα, πηγαίνοντας το παιδάκι στον σταθμό, αντίκρισε ένα αμάξι και απέξω τρία άτομα (μεταξύ αυτών και τον γονιό που είχε «ακούσει» τη συζήτηση) που είχαν πάνω τους και τατουάζ με την «ειδική σήμανση», άλλωστε είναι καλοκαίρι κι αυτά φαίνονται! Η μητέρα φοβήθηκε και ενστικτωδώς αντιδρώντας ενημέρωσε τις νηπιαγωγούς ότι κάποιοι γονείς εμφανώς χρυσαυγίτες είναι απέξω. Αμέσως αναζήτησε τη διευθύντρια του σταθμού που όμως απουσίαζε (σε διοικητικές υπηρεσίες).
Βγαίνοντας ξανά έξω για να μπει στο αυτοκίνητό της και να φύγει περικυκλώθηκε από τα συγκεκριμένα άτομα. Την «καλημέρισαν» λέγοντάς της ότι μεταφέρουν παράπονα άλλων γονιών αλλά και νηπιαγωγών διότι το παιδί της είναι άλλου θρησκεύματος (!) και δεν του επιτρέπει να μιλάει για τον Χριστό.
Η μητέρα, ως μη όφειλε, μας εξήγησε ότι λίγες μόνο ημέρες πριν, το πιτσιρίκι της γυρνώντας σπίτι από τον σταθμό είπε πως έμαθε ότι οι παπαρούνες είναι κόκκινες διότι βάφτηκαν έτσι από το αίμα του Χριστού! Η ίδια το επισήμανε στη νηπιαγωγό διότι κατά τη γνώμη της αυτό δεν αποτελεί θεολογική άποψη ούτε θέμα πίστης, αλλά ανήκει στη σφαίρα της μεταφυσικής, με την οποία και διαφωνεί.
Στη συνέχεια, απάντησε στους «αγγελιοφόρους» γονείς ότι δεν έχουν καμιά ιδιότητα ή αρμοδιότητα να της λένε κάτι τέτοιο. Η απάντησή τους ήταν ότι δεν ανέχονται να πατάει κάποιος την… ελληνική σημαία. Η μητέρα κρατώντας, όσο μπορούσε, την ψυχραιμία εξήγησε ότι ο σταθμός έχει πολλούς γονείς και αν έχουν ενστάσεις μπορούν να κάνουν αναφορά, όχι όμως τέτοιου τύπου «προσωπικές» συνομιλίες.
Αμέσως μετά και πολύ θορυβημένοι οι δύο γονείς πήγαν στον δήμαρχο για να διαμαρτυρηθούν για τη δημοσιοποίηση προσωπικών δεδομένων των παιδιών. Η απάντηση του δημάρχου όμως δεν τους κάλυψε, μια και απέδωσε το όλο πρόβλημα σε… κουτσομπολιά. «Δεν είναι κουτσομπολιά, η πληροφορία για την καταγωγή ενός παιδιού είναι διαρροή προσωπικών δεδομένων», αντέτειναν οι γονείς.
Η μητέρα θέλησε να επικοινωνήσει το πρόβλημά της διότι αισθάνθηκε πλήρη αδυναμία να ζει και να μιλάει ελεύθερα ως πολίτης, αλλά πολύ περισσότερο για να προστατέψει τα παιδιά από κάθε είδους ρατσιστική βία. Η περιοχή έχει πολλούς παλιννοστούντες και φυσικά αλλόθρησκους.
Η συγκεκριμένη μητέρα έχει ζήσει πολλά χρόνια στο εξωτερικό και στην απόφασή της να ζήσει ελεύθερα στην πατρίδα της με την οικογένειά της δεν θέλει εμπόδια που πηγάζουν από μισαλλοδοξία και κυρίως θέλει τους θεσμούς να λειτουργούν προστατευτικά για όλους τους πολίτες και πάνω από όλα για τα μικρά παιδιά. Ηδη κάποιοι γονείς φοβήθηκαν μετά το περιστατικό και σταμάτησαν να στέλνουν τα παιδιά τους στον σταθμό επειδή ανήκουν σε άλλο θρήσκευμα.
Της ζητήσαμε να δημοσιεύσουμε το σοβαρό αυτό συμβάν πριν τέτοιας φύσης περιστατικά αποκτήσουν τραγικές συνέπειες στη ζωή παιδιών που έτυχε να ζουν και να εκπαιδεύονται στην Ελλάδα. Της δώσαμε τη διαβεβαίωση ότι θα είμαστε αρωγοί στην προσπάθεια αυτή, αναζητώντας εκ μέρους της ξεκάθαρες απαντήσεις από κάθε αρμόδιο. Η Μακεδονία δεν είναι η μόνη περιοχή με τέτοια ακραία συμπτώματα, αλλά ίσως γίνει η αφορμή να υψωθεί ένα τείχος προστασίας στα δικαιώματα των παιδιών και των γονιών τους με την αναγκαία αφύπνιση και εγρήγορση όλων των εκπαιδευτικών.
»Δεν ξεχωρίζουμε τα παιδιά»

«Οι παιδαγωγοί προστατεύουν απολύτως τα προσωπικά δεδομένα κάθε παιδιού και εφαρμόζουν πληθώρα πολιτισμικών προγραμμάτων με σκοπό τον σεβασμό της όποιας ιδιαιτερότητας και διαφοράς», είπε στην «Εφ.Συν.» η πρόεδρος του Πανελλήνιου Συνδέσμου Βρεφονηπιαγωγών, Ευαγγελία Καλαϊτζή.
«Σας λέω με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ότι οι παιδαγωγοί είναι τόσο συνειδητοποιημένοι σε αυτό το θέμα, που το θεωρώ αδύνατον να διέρρευσε το θρήσκευμα του παιδιού από παιδαγωγούς. Εμείς ποτέ δεν μπήκαμε στη διαδικασία να ξεχωρίσουμε τα παιδιά ανάλογα με τα θρησκευτικά ή άλλα τους πιστεύω. Τα μικρά παιδιά όπως και τα αστέρια δεν έχουν πατρίδα ούτε θρησκεία. Ανήκουν στην ανθρωπότητα και χρήζουν της προστασίας και του σεβασμού της προσωπικότητας και των δικαιωμάτων τους». Η διδασκαλία των Θρησκευτικών και της Ιστορίας αφορά τις οικογένειες των παιδιών και μεγαλύτερες βαθμίδες της εκπαίδευσης. «Τα παιδιά που φιλοξενούνται στους παιδικούς σταθμούς είναι από έξι μηνών ώς πέντε ετών και δεν βρίσκονται στο εξελικτικό στάδιο ψυχολογικής και κοινωνικής ωρίμανσης για να κατανοήσουν αφηρημένες έννοιες, όπως «θρησκεία», «πατρίδα» κ.λπ. Η προσχολική αγωγή δεν διδάσκει Θρησκευτικά ούτε Ιστορία, αλλά καλλιεργεί μεταξύ των παιδιών τη συνεργασία, την αγάπη και την αλληλεγγύη. Αν πάντως διαπιστωθεί ότι κάποιος παιδαγωγός δεν επιτελεί σωστά το καθήκον του, πρέπει να ακολουθηθούν οι προβλεπόμενες υπηρεσιακές διαδικασίες».
Από το Συντονιστικό Νηπιαγωγών μάς ενημέρωσαν ότι το πρόβλημα των ρατσιστικών παρεμβάσεων εξωθεσμικών παραγόντων στα σχολεία δεν είναι άγνωστο, αλλά ότι οι σύλλογοι εκπαιδευτικών, σε συνεργασία με τους πανεπιστημιακούς και άλλους φορείς, είναι οργανωμένοι ενάντια σε κάθε ρατσιστική απειλή και κρούσμα. «Εχουμε υπόψη αντίστοιχες ρατσιστικές επιθέσεις, αλλά συνήθως γίνονται εξωσχολικά, σε χώρους της γειτονιάς και σπάνια μέσα στο σχολείο. Δεν είμαστε σίγουροι αν όντως οι παιδαγωγοί διοχέτευσαν την πληροφορία για το θρήσκευμα του παιδιού. Αν όμως ο παιδαγωγός είναι ο φορέας του ρατσισμού, σαφώς το καταδικάζουμε. Ο ρατσισμός δεν έχει καμία θέση στα σχολεία και τους παιδικούς σταθμούς. Αυτό είναι κοινή στάση όλης της εκπαιδευτικής κοινότητας».

…………………………………………………………………………………….

Ψάχνοντας για απαντήσεις
H «Eφ.Συν.» επικοινώνησε με το υπουργείο Εσωτερικών, στην εποπτεία του οποίου υπάγονται οι δημοτικοί παιδικοί σταθμοί της χώρας. «Οποιοσδήποτε διαχωρισμός λόγω φυλής, θρησκεύματος, καταγωγής είναι καταδικαστέος. Θεωρούμε επίσης αυτονόητο ότι δεν πρέπει να δίνονται τα στοιχεία του παιδιού σε κανέναν. Από εκεί και πέρα πρέπει να διερευνηθεί η συγκεκριμένη υπόθεση για να αποδοθούν τυχόν ευθύνες», ήταν η απάντηση του εκπροσώπου του υπουργείου.
Οσον αφορά τα προσωπικά δεδομένα των νηπίων, ο εκπρόσωπος μας παρέπεμψε στην απάντηση του υπουργού Εσωτερικών τον Οκτώβριο, όταν ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής Νίκος Παναγιώταρος ζήτησε τα στοιχεία αλλοδαπών βρεφών και νηπίων που φιλοξενούνται στους παιδικούς σταθμούς, ενώ είχε ρητά προαναγγείλει ρατσιστικές «εφόδους». Τότε μεταξύ άλλων ο υπουργός Ευριπίδης Στυλιανίδης είχε δηλώσει ότι «η ιθαγένεια δεν αποτελεί κριτήριο επιλογής παιδιών στους βρεφονηπιακούς σταθμούς των δήμων» και ότι «σε σε καμία περίπτωση δεν ζητήθηκαν ούτε πρόκειται να ζητηθούν τα στοιχεία των παιδιών παρά μόνο το ποσοστό Ελλήνων, Ευρωπαίων και υπηκόων τρίτων χωρών».
Καθώς δεν υπάρχει ξεχωριστή δεοντολογία για τους παιδικούς σταθμούς, το υπουργείο μάς παρέπεμψε στην Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. Οπως μας είπε η διευθύντρια επικοινωνίας της Αρχής, Κατερίνα Κοσμοπούλου, ισχύει ο νόμος 2472/1997, όπως τροποποιήθηκε το 2011, για την «Προστασία του Ατόμου από την Επεξεργασία Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα».
Εκεί ορίζεται ότι η επεξεργασία προσωπικών δεδομένων επιτρέπεται μόνο με την άδεια του υποκειμένου, για συγκεκριμένους νόμιμους σκοπούς και είναι απόρρητη. Ο υπεύθυνος επεξεργασίας, στη συγκεκριμένη περίπτωση το προσωπικό του παιδικού σταθμού, «οφείλει να λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα για την ασφάλεια των δεδομένων και την προστασία τους από κάθε μορφή αθέμιτης επεξεργασίας, όπως η απαγορευμένη διάδοση ή πρόσβαση». Μάλιστα η εθνική και φυλετική προέλευση και οι θρησκευτικές πεποιθήσεις συμπεριλαμβάνονται στα «ευαίσθητα δεδομένα», των οποίων η συλλογή και η επεξεργασία απαγορεύονται ρητά από το άρθρο 7 της συγκεκριμένης νομοθεσίας και επιτρέπονται μόνο κατόπιν ειδικής άδειας της Αρχής εφόσον συντρέχουν ιδιαίτερες προϋποθέσεις.
05/06/2013


Τρίτη 28 Μαΐου 2013

Δεμένοι με χειροπέδες νοσηλεύονται μετανάστες παρά τις αντίθετες ιατρικές εντολές






Σε κρατητήρια έχουν μετατραπεί μονάδες θεραπείας των δημόσιων νοσοκομείων, σε εφαρμογή εντολής των αστυνομικών αρχών η οποία αντιβαίνει σύμφωνα με καταγγελίες τις ιατρικές μεθόδους. Μετανάστες οι οποίοι νοσηλεύονται, βρίσκονται κλειδωμένοι σε δωμάτια και δεμένοι στα κρεβάτια τους με χειροπέδες, παρά τις αντίθετες εντολές των γιατρών.

Στην καταγγελία αυτή προβαίνει ο διευθυντής Ψυχίατρος Θ. Μεγαλοοικονόμου, αναφέροντας συγκεκριμένα ότι «εδώ και περίπου δυο εβδομάδες νοσηλεύεται με σοβαρό ψυχατρικό πρόβημα στο ΨΝΑ (9ο ΨΤ) ένας μετανάστης «χωρίς χαρτιά», από το Μπανγκλαντές, φρουρούμενος στην διάρκεια της νοσηλείας του επειδή ακριβώς είχε συλληφθεί χωρίς χαρτιά, εκρατείτο για πάνω από 20 μέρες στο ΑΤ Αγ. Παντελεήμονα και από εκεί μεταφέρθηκε στο ΨΝΑ». Σύμφωνα με τον κ. Θ. Μεγαλοοικονόμου, ο διοικητής του Αστυνομικού Τμήματος Χαϊδαρίου, που φαίνεται να ρυθμίζει τα της φρούρησης των νοσηλευόμενων οι οποίοι είναι κρστούμενοι, «είχε έλθει αυτοπροσώπως στο ΨΝΑ για να απαιτήσει τη νοσηλεία του σε κλειδωμένο τμήμα, παροτρύνοντας τους φρουρούς να τον δένουν με χειροπέδες στο κρεβάτι όταν αυτοί κρίνουν».
Το θέμα είναι -προσθέτει ο κ. Μεγαλοοικονόμου- ότι «παρά την έντονη αντίδρασή των ιατρών, με δική παρότρυνση του διοικητή του ΑΤ Χαϊδαρίου, πολλοί (όχι, όμως, όλοι) από τους εκάστοτε φρουρούς, παρά την απαγόρευση από την θεραπευτική ομάδα της κλινικής λόγω, πέραν όλων των άλλων, και της ζημιάς που αυτή η πρακτική κάνει στην πορεία της αρρώστιας του ασθενή και στην ανάρρωσή του, δένουν αυθαίρετα τον ασθενή στο κρεβάτι του (για να μην το «σκάσει»)». Το γεγονός αυτό, επισημαίνει ο διευθυντής της ΨΝΑ, ισοδυναμεί με βασανιστήριο, ψυχικό και σωματικό και λειτουργεί στην κατεύθυνση της επιδείνωσης της ψυχικής κατάστασης του ασθενή.
Τελικά, καταλήγει ο κ. Μεγαλοοικονόμου αναρωτώμενος, «ποιός διοικεί τα νοσοκομεία; Το θεραπευτικό προσωπικό ή η αστυνομία; Μήπως ζούμε στιγμές από ένα μέλλον, που δεν είναι πολύ μακριά (αν δεν υπάρξει αντίδραση) όπου και τα νοσοκομεία θα γίνουν παραρτήματα και θα παίρνουν διαταγές από την αστυνομία»;

Η αναφορά για τις συνθήκες κράτησης του Alihmia«Η αυθαιρεσία των φρουρών του κρατουμένου κ. Alihmia MD, ο οποίος νοσηλεύεται στο 9οΨΤ, συνεχίζεται, όχι από όλες τις βάρδιες των φρουρών, αλλά από αρκετές από αυτές, με την προτροπή και την κάλυψη της ηγεσίας τους.
Σήμερα το πρωί (23 Μαΐου 2013) οι γιατροί του τμήματος αντίκρισαν έκπληκτοι τον ασθενή δεμένο στο κρεβάτι με χειροπέδες, επειδή, λέει, είχε ανοιχτεί για λίγο το παράθυρο για αερισμό του δωματίου. Δεν ρώτησαν, ούτε ενημέρωσαν κανένα από το προσωπικό του τμήματος γι΄ αυτό που έκαναν και είπαν μάλιστα ότι έτσι παρέλαβαν τον ασθενή από την νυκτερινή βάρδια που έχει προηγηθεί, δηλαδή, δεμένο με χειροπέδες (αν και τη νύχτα δεν προέκυπτε ζήτημα ανοικτού παραθύρου).
Σημειωτέον ότι άλλες βάρδιες φρουρών, τις προηγούμενες ήμερες, δεν προέβησαν σε παρόμοια ενέργεια, αν και το παράθυρο ανοίγει κατά διαστήματα στην διάρκεια της ημέρας.
Η ενέργεια αυτή αποτελεί βάναυση καταπάτηση των συνθηκών νοσηλείας, των κανονισμών λειτουργίας του νοσοκομείου και εν τη ουσία βασανιστήριο του ασθενούς. Δεν είναι άσχετες αυτές οι συμπεριφορές από το κλίμα που διαμορφώθηκε από την πρώτη μέρα της νοσηλείας του εν λόγω ασθενούς στο 9ο ΨΤ, με την παρέμβαση του Διοικητή του ΑΤ Χαϊδαρίου, τόσο με τις σχετικές οδηγίες που έδινε στους φρουρούς, όσο και με την αλληλογραφία που άνοιξε με το ΔΣ και το κλίμα που αυτή η επικοινωνία δημιούργησε γύρω από τη μεταχείριση του συγκεκριμένου ασθενούς».


________________________________
http://www.nez.gr/archives/12720

Τρίτη 14 Μαΐου 2013

Ρατσιστική βία με θύμα 14χρονο Αφγανό

(Βίντεο)


Επιθέσεις σε μετανάστες από ναζιστικές συμμορίες συμβαίνουν καθημερινά. Ελάχιστα όμως απ’ αυτά τα περιστατικά έρχονται στην επιφάνεια και οι λόγοι είναι ευνόητοι.

Ένα απ’ αυτά που συγκέντρωσαν τα φώτα της δημοσιότητας έχει θύμα ένα 14χρονο Αφγανό την περιπέτεια του οποίου παρακολουθούμε στο βίντεο που παραθέτουμε. Δεν χρειάζεται να ψάξουμε πολύ ποια είναι η μήτρα που γεννά αυτές τις καταστάσεις και ποιο είναι το περιβάλλον που τα γιγαντώνει. Όταν διαβάζουμε –σε κείμενο της γερμανικής ιστοσελίδας Sueddeutche Zeitung που υπογράφει ο Χιουτζ Γουίλιαμσον, διευθυντής της οργάνωσης Human Rights Watch υπεύθυνος για την Ευρώπη και την Ασία- ότι όταν επισκέφτηκε την χώρα μας μέλος της κυβερνώσας παράταξης στην Ελλάδα, αποκάλεσε τους μετανάστες “κατσαρίδες” (δημοσιεύματα αναφέρουν ότι πρόκειται για την Κατερίνα Παπακώστα), όταν οι ναζιστές δρουν με την ανοχή αν όχι και με την συνεργασία αρκετών μπάτσων και ποτέ κανείς τους δεν είχε την παραμικρή συνέπεια, μπορεί να απορούμε γιατί έχουμε κάθε μέρα περιστατικά ρατσιστικής βίας;

Πέμπτη 2 Μαΐου 2013

ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΩ ΠΟΤΕ, γιατί οι "Μανωλάδες" έχουν τελικά πληθύνει επικίνδυνα.

Ένα συγκλονιστικό περιστατικό στο τρένο προς Αθήνα

"Σε μια ενστικτώδη κίνηση να τηλεφωνήσω, μου έκαναν νοήματα οι συνταξιδιώτες μου να σταματήσω...

Για την πρόσκαιρη οργή μιας κοινωνίας που σοκάρεται αλλά και ξεχνά με την ίδια ενοχλητική ευκολία έγραψα την περασμένη εβδομάδα στο «Σε πόσα δευτερόλεπτα θα έχουμε ξεχάσει τη Μανωλάδα;».
 Μια κυρία ήρθε στα γραφεία μας και μας έφερε ένα γράμμα, στο οποίο περιγράφει ένα συγκλονιστικό περιστατικό που έζησε: «Κύριε Δημοκίδη, δεν θα ξεχάσω τη Μανωλάδα. Κυριακή 14 Απριλίου, 18:25, ξεκίνησα από Χαλκίδα για Αθήνα. Ώρα 19:40 περίπου το τρένο έκανε στάση στον σταθμό ΣΚΑ. Δίπλα στο β' βαγόνι στέκονταν χειρονομώντας καμιά 30ριά 25ρηδες, μαυροντυμένοι, με ξυρισμένα κεφάλια, μερικοί φορώντας κουκούλες, και χτυπούσαν τα τζάμια του βαγονιού φωνάζοντας συνθήματα. Οπαδοί κάποια ομάδας, είπε ένας νεαρός – εμένα μου φάνηκαν εκκολαπτόμενοι "κασιδιάρηδες". Μπούκαραν στο τρένο (αλήθεια, γιατί άνοιξε ο οδηγός;), οι πολλοί σκόρπισαν στα πίσω βαγόνια, 8-10 μπήκαν στο δικό μου. 

Πλησίασαν δύο αλλοδαπούς, στάθηκαν δίπλα και πάνω τους και δύο θρασείς άρχισαν τις ερωτήσεις: 
- "Από πού είστε;" 
–"Έχετε χαρτιά;" 
– "Πού είναι;" 
– "Δείξε μου τα", λένε στον ένα (ποιον υποκαθιστούσαν εκείνη τη στιγμή;) 
– "Έχεις λεφτά;"
 –"Πόσα έχεις;" 
– "Άνοιξε το πορτοφόλι σου να δω". 
 Γύρισα πίσω κατατρομαγμένη και εκείνη τη στιγμή ο ένας άστραψε ένα ηχηρότατο χαστούκι στον ένα Πακιστανό και του πήρε 100 ευρώ που είχε μαζί του. 


Ο ξένος δεν έβγαλε κιχ όλο αυτό το διάστημα, παρέμεινε σκυφτός και ταπεινωμένος. Σε μια ενστικτώδη κίνηση να τηλεφωνήσω, μου έκαναν νοήματα οι συνταξιδιώτες μου να σταματήσω γιατί "θα μας σπάσουν στο ξύλο". "Δεν τους είδατε;" μου είπαν. Ναι, είδα τη βία και τον φόβο ζωντανό μπροστά μου. Με συντριβή, ομολογώ, ζήτησα συγγνώμη από τους αλλοδαπούς και τους είπα πόσο λυπήθηκα, μόνο αυτό. Κατεβαίνοντας στον Σταθμό Λαρίσης, ενημέρωσα τον οδηγό του τρένου για το γεγονός και φθάνοντας στο σπίτι μου η τηλεόραση μετέδιδε εικόνες από τη Μανωλάδα. 
 ΟΧΙ, ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΩ ΠΟΤΕ, γιατί οι "Μανωλάδες" έχουν τελικά πληθύνει επικίνδυνα. Ευχαριστώ για τη φιλοξενία, Χαρά. Τ. 

 ΥΓ.: Γιατί σας έγραψα γι' αυτό το περιστατικό, αφού ξέρω ότι δεν ωφελεί; Θέλω απλώς να καταθέσω την οργή αλλά και την ντροπή που ένιωσα, και συνάμα τον φόβο μου, αφού ήταν αδύνατο να τους εμποδίσω, και σκέφτομαι πόσο ευάλωτοι είμαστε στη βαρβαρότητα της βίας. ΟΧΙ, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!» 


Πηγή: www.lifo.gr

Δευτέρα 15 Απριλίου 2013

Άνθρωποι που δεν υπάρχουν, του Περικλή Κοροβέση


Ας ξεκινήσουμε από μια δυσάρεστη διαπίστωση. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι στην Ελλάδα έχουμε πάρα πολλούς μετανάστες. Και όντως, στις πιο υποβαθμισμένες γειτονιές της Αθήνας και των άλλων μεγάλων αστικών κέντρων της Ελλάδας, τους βλέπουμε στοιβαγμένους στις πλατείες, να μιλούν ακατανόητες γλώσσες και να ανήκουν σε όλες τις φυλές του Ισραήλ. Οι περίοικοι δυσανασχετούν και θέλουν να φύγει αυτό το κακό από τη γειτονιά τους. Και η διορατικότητά τους φτάνει μέχρι τη μύτη τους. Θέλουν να φύγουν από την περιοχή τους. Και παίρνουν τον νόμο στα χέρια τους. Και βιαιοπραγούν εναντίον ανθρώπων που δεν γνωρίζουν και που δεν τους έβλαψαν σε τίποτα. Όταν τα καταφέρουν και τους διώξουν και το πρόβλημα μετατεθεί στη διπλανή γειτονιά, τότε πιστεύουν πως το έλυσαν.
Αυτή η κατηγορία των ανθρώπων ποτέ δεν βάζει το ερώτημα γιατί ήρθαν εδώ αυτοί οι άνθρωποι. Τι τους τράβηξε να έρθουν στη φτωχότερη χώρα της ευρωζώνης και την τρίτη φτωχότερη της Ευρωπαϊκής Ενωσης; Ποτέ δεν βάζουν τον εαυτό τους στη θέση του άλλου. Ποιος από όλους αυτούς τους ανθρώπους που μισούν τους ξένους θα άφηνε το διαμερισματάκι του ή το χωριουδάκι του για να πάει να ζητήσει δουλειά στο Αφγανιστάν ή στο Μάλι;
Μόνο όταν είχε πέσει μια συμφορά στη χώρα και δεν είχε άλλη λύση. Ποτέ δεν διερωτώνται γιατί υπάρχουν τόσοι πολλοί Ελληνες σε όλο τον κόσμο που απαρτίζουν μια άλλη Ελλάδα. Και αν έχουν ένα σπουδαγμένο παιδί, μακροχρόνια άνεργο, ευχαρίστως θα το δουν να πηγαίνει σε μια άλλη χώρα, χωρίς να μπορούν να φανταστούν πως στέλνουν έξω έναν «Πακιστανό». Ετσι θα τον δουν οι αντίστοιχοι ομόλογοί τους.
Αλλά υπάρχει και η άλλη άποψη που πάει ασορτί με την προηγούμενη και δημιουργούν έναν άψογο μανιχαϊσμό. Ασπρο-μαύρο. Νομιμοποίηση όλων των μεταναστών εδώ και τώρα. Και ας υποθέσουμε πως αυτό γινόταν. Θα προσθέταμε ακόμα κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους, με νόμιμα χαρτιά, στους ήδη υπάρχοντες ανέργους με ελληνική ταυτότητα. Και από τις δύο απόψεις λείπει ο ρεαλισμός, χωρίς αυτό να σημαίνει πως τις εξισώνουμε.
Η πρώτη άποψη είναι του μισάνθρωπου, η δεύτερη του ουμανιστή. Αλλά επί του πρακτέου τι γίνεται; Κι εδώ θα είναι χρήσιμο να δούμε μερικά στοιχεία: Πενήντα εκατομμύρια άνθρωποι εξαναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους για διάφορους λόγους (πόλεμοι, πολιτικοί διωγμοί, φυσικές καταστροφές ή για λόγους περιβαλλοντικούς). Οι άνθρωποι αυτοί προστατεύονται σύμφωνα με την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Πρέπει να τους παρασχεθούν τροφή, ιατρική φροντίδα, κατοικία και παιδεία. Από όλους αυτούς, μόνο το 1% απορροφάται από τις αναπτυγμένες βιομηχανικά χώρες. Το 50% υποδέχονται οι χώρες της Ισλαμικής Συνεργασίας και το υπόλοιπο, κυρίως από την Αφρική, καταφεύγει σε γειτονικές χώρες, που συχνά είναι φτωχότερες από τη χώρα που εγκατέλειψαν.
Να δώσουμε μερικά παραδείγματα: Εκατόν σαράντα χιλιάδες πρόσφυγες από το Μάλι βρήκαν άσυλο στη Μαυριτανία, την Μπουργκίνα Φάσο και τον Νίγηρα. Περίπου άλλοι τόσοι χιλιάδες πρόσφυγες από τη Λιβύη κατέφυγαν στην Τυνησία και την Αίγυπτο.*
Αλλά να ξαναγυρίσουμε στα δικά μας. Η Ελλάδα, στο χάλι που κατάντησε, δεν μπορεί να προσελκύει πρόσφυγες. Τότε γιατί συνεχίζουν να έρχονται; Η απάντηση είναι απλή. Δεν έρχονται για να μείνουν. Είμαστε ο διάδρομός τους για την Ευρώπη. Και η κυβέρνηση τούς κλείνει την έξοδο. Θα μπορούσε εύκολα να τους άνοιγε την πόρτα, αν απέσυρε την υπογραφή της από τη συμφωνία του Δουβλίνου 2. Αλλά τους κρατάει εδώ για πολλαπλούς λόγους.
Αποπροσανατολίζει τον κόσμο από τα πραγματικά προβλήματά του. Για τη φτώχεια που επέβαλε σε αυτόν τον λαό δεν φταίει η κυβέρνηση, αλλά οι ξένοι. Επιβάλλει τον ρατσισμό, που είναι μια ναζιστική αντίληψη, και δεν σταματάει στον ξένο.
Επεκτείνεται και στο διαφορετικό. Οποιος ξεφύγει από το κοπάδι είναι υποψήφιο θύμα. Καλλιεργεί τον αυταρχισμό και την αστυνομική τρομοκρατία σαν μια φυσιολογική κατάσταση. Στρατόπεδα συγκέντρωσης για τους μετανάστες χθες. Σήμερα για τους εξαρτημένους από τα ναρκωτικά. Αύριο πιθανότατα για τους αναρχικούς. Και στο μέλλον, γιατί όχι για τους ομοφυλόφιλους και γι’ αυτούς που δεν θέλουν να συμμορφωθούν. Και, τέλος, γίνεται ο χωροφύλακας της Ευρώπης.
Εν κατακλείδι, η τρόικα εσωτερικού προετοιμάζει σε βάθος χρόνου την εναλλακτική λύση του συστήματος, που δεν είναι άλλη από τη Χρυσή Αυγή. Ηδη λειτουργεί σαν παρακράτος με την πλήρη κάλυψη της κυβέρνησης. Αλλά λειτουργεί και σαν κράτος μέσα στην Αστυνομία, που έχει αναλάβει τον ρόλο των βασανιστών, δηλώνοντας και την ταυτότητά τους. Και ποιος θα φανταζόταν πως ανάμεσα στους προστάτες της Χ.Α., κρατικής ή παρακρατικής, θα ήταν οι κ. Κουβέλης, Ρουπακιώτης, Μανιτάκης; Πήραν ποτέ θέση για τα βασανιστήρια; Η σιωπή είναι συνένοχη.
*Στοιχεία από την Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες
perkor29@gmail.com
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των συντακτών

Σάββατο 13 Απριλίου 2013

Τηλέ-γραφος: Κραυγή απόγνωσης μέσα από την κόλαση των στρατοπέδ...

Τηλέ-γραφος: Κραυγή απόγνωσης μέσα από την κόλαση των στρατοπέδ...: HELP. HELP. HELP. HELP. HELP. HELP. HELP. HELP. HELP. Η παρακάνω φωτογραφία είναι του Κυριάκου Μπάνου από την Εργατική Αλληλεγγύη. Πρ...

Όλα αυτά γίνονται σε μια υποτίθεται πολιτισμένη χώρα όπως η Ελλάδα.  Μ' έναν πληθυσμό όσο της χώρας να έχουμε μετανάστες στο Καναδά, ΗΠΑ, Αυστραλία αλλά και στα πιο απόμακρα μέρη. Προχθές άκουσα για μια Ελληνίδα στην Βόρειο Κορέα..... Θέλω να πω δεν αισθάνομαι καθόλου άνθρωπος.....